السيد موسى الشبيري الزنجاني
4279
كتاب النكاح ( فارسى )
إلّا يأمرها . « 1 » عموم روايت اقتضاء مىكند كه حتى پدر و مادر هم حق تزويج صغيره را ندارند كه با تخصيص ، آنها خارج مىشوند لكن وصىّ تحت عموم مىماند . اين روايت را نيز مرحوم سبزوارى به عنوان تأييد و تأكيد ذكر نمودهاند . 8 - روايت دعائم الاسلام عن رسول اللَّه صلى الله عليه و آله و سلم : أنّه نهى ان تنكح المرأة حتى تستأمر . « 2 » 9 - صحيحه ابن ابى يعفور عن ابى عبد الله عليه السلام قال : لا تنكح ذوات الآباء من الابكار الّا باذن آبائهنّ . « 3 » پس اذن وصى بىنتيجه است . 10 - روايت داود بن سرحان كه ما معتبر مىدانيم ، « 4 » امام صادق عليه السلام در آن مىفرمايند : . . . و اليتمة فى حجر الرجل لا يزوّجها الّا برضاها . « 5 » بنابراين ، صغيرهاى كه پدر ندارد رضايت خود او معتبر است و ديگرى نمىتواند او را عقد كند . 11 - روايت محمد بن اسماعيل بن بزيع ، قال : سأله رجل عن رجل مات و ترك اخوين و ابنة و البنت صغيره ، فعمد أحد الأخوين الوصىّ فزوّج الابنة من ابنه ، ثم مات ابو الابن المزوّج ،
--> ( 1 ) - وسائل 20 : 284 / 25637 ، باب 9 ، از ابواب عقد النكاح ، ح 1 ، جامع الأحاديث 25 : 188 / 36828 ، همان باب ، ح . 1 ( 2 ) - مستدرك ج 14 ، ص 319 ، ب 8 ، ح 1 ، جامع الأحاديث 25 : 189 / 36830 ، همان باب ، ح 3 . ( 3 ) - وسائل 20 : 277 / 25622 ، جامع الأحاديث 25 : 191 / 36842 ، همان باب ، ح 15 . ( 4 ) - ( توضيح بيشتر ) در سند روايت در كافى ، سهل بن زياد واقع است كه به عقيده استاد - مد ظله - ثقه مىباشد . البته روايت در فقيه 3 : 397 / 4396 با نام داود بن سرحان آغاز گرديده و طريق مشيخه فقيه 4 : 468 هم بىشك صحيح است ولى با عنايت به احتمال قوى بر گرفتن حديث از كافى ، دشوار است كه بدون تصحيح سند كافى ، روايت را معتبر دانست . ( 5 ) - وسائل 20 : 268 / 25596 ، باب 3 از ابواب عقد النكاح ، ح 3 ، جامع الأحاديث 25 : 191 / 36843 ، همان باب ، ح 16 .